“SİNİRLENDİĞİNDE KARATE YAPARDI”

BEN CEMAL (Benjamin) ANISINA,

Büyük bir kültür olan Beşiktaş basketbolu ile tanışmam ve siyah beyazlı renklerlebütünleşip 12 numaralı formayı 4 sezonu kaptan, toplam 6 sezon gururla taşımam 1983-84 sezonu ile başladı.

80’li yılların en önemli takımı ve Beşiktaş’ın en büyük rakibi Eczacıbaşı takımında ümit vadeden bir oyuncu olarak yer alıyordum. 1983 sezonu başında ilginç bir hikaye ile siyah beyaz forma ile tanıştım. Beşiktaş, efsane skoreri Erman Kunter’i Eczacıbaşı’na kaybetmişti. Bu eksiği genç ve yetenekli oyuncularla kapatmak isteyen Beşiktaş, Eczacıbaşı kadrosundan oyuncular istedi.

Bu oyunculardan biri ben, biri de şimdiki A takım antrenörümüz Burak Bıyıktay’dı. Her zaman büyük bir saygı ve sevgi beslediğim Fehmi abi (Sadıkoğlu) benim daha iyi yerlere gelebileceğimi ve takımın skor yükünü taşıyabileceğimi söyleyerek beni takımında görmek istediğini ısrarla belirtiyor ve görüşmelerimizde sürekli Ben Cemal’den bahsederek ondan çok şeyler öğrenebileceğimi anlatıyordu.

23 yaşında milli takım oyuncusu olarak katıldığım Beşiktaş kadrosunda Fehmi abinin anlattıklarını, Ben Cemal’i yakından tanıyarak yaşamaya ve basketbol bilgisinden faydalanmaya başladım.

Müthiş bir hayat felsefesi vardı, o dönemde rasta tarzı, yaşamı, müzik kültürü, yoga ile ısınması küçük vosvosu ile dolaşması sürekli bizi ve tanıyanları etkiliyordu. Sahada uzun boyu ile pas görüşü mükemmeldi. Ummadığın an seni topla buluşturur gerektiğinde kendi skorunu yapardı. Bir yabancı gibi değil bizden biri gibi davranırdı, oynadığı tüm takımlarda ve rakiplerinde pozitif izler bıraktı.

Sinirlendiği zaman karate hareketleri yapar, limitte olduğumuzu anlatırdı. Herkese saygı ve sevgi doluydu. Bize çok şey kattı  

Ben Cemal. Huzur içinde uyu. Seni unutmayacağız.

Turhan KORAY


Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir